‘n Uittree-annuïteit is ‘n langtermynbesparingskanaal wat die belegger toelaat om aftreekapitaal in te win en toegang het tot die opbrengs op die ouderdom van 55 jaar oud. Die aftreekapitaal word dan belê om die belegger ‘n aftree-inkomste te gee.
Uittree-annuïteite bestaan sedert die 1960’s en bied individue die geleentheid om finansieel verseker af te tree. ‘n Uittree-annuïteit kan op enige ouderdom begin en die belegger het toegang tot die opbrengs tussen 55 en 70 jaar oud.
Is ‘n aftreeplan belasting doeltreffend?
‘n Belangrike aansporing vir ‘n individu om in ‘n uittree-annuïteit te belê, is die belastingbesparingsgeleenthede wat die belegger gedurende die hele termyn van die kontrak aangebied word. ‘n Uittree-annuïteit bied aan die belastingbetaler die geleentheid om voordeel te trek uit die belastingtoegewings wat beskikbaar is vanaf die aanvang van die kontrak, en trek af ‘n maksimum van 15% van die nie-uittreefonds belasbare inkomste, of R3 500 minder toelaatbare pensioenfondsbydraes, of R1, 750.
Wat is die uitbetalingsopsies by aftrede?
Die opbrengs van ‘n uittree-annuïteit verval vanaf 55-jarige ouderdom, en die polishouer het die opsie om een derde van die uittree-kapitaal kontant te neem, en die oorblywende twee derdes word gebruik om ‘n aftree-inkomste te bekom, wat ‘n verpligte annuïteit genoem word, of belê die hele kapitaal om ‘n verpligte annuïteit aan te koop.
Wat gebeur met die een derde eenmalige kontantbedrag?
Die eerste R500 000 van die eenmalige enkelbedrag is belastingvry, terwyl die balans op ‘n glyskaal belas word, soos bespreek onder die belastingvoordele van uittree-annuïteit. Die een-derde kontant enkelbedrag word tipies deur die pensioenaris gebruik om kapitaalskuld af te betaal, sodat die pensioenaris vry kan wees van skuld by aftrede.
Die belegger het wel die opsie om die hele aftreekapitaal te belê om ‘n verpligte annuïteit te bekom, dit wil sê aftree inkomste. Soos die uitdrukking “inkomste” aandui, sal die verpligte annuïteit aan belasting onderhewig wees.